niedziela, 3 sierpnia 2014

Jak wygrywać kampanie. Komunikacja dla zmian

Czytając "Jak wygrywać kampanie. Komunikacja dla zmian" Chrisa Rose'a już po przeczytaniu wydanej w 2013 roku przez INSPRO "Kuźni Kampanierów" odwróciłem logikę kolejności tych publikacji, przechodząc od praktyki do teorii. Choć być może stwierdzenie "teoria" w przypadku książki Chrisa Rose'a jest nieco na wyrost.

"Jak wygrywać kampanie. Komunikacja dla zmian" (spis treści oraz wstęp do książki są dostępne online) ma formę poradnika. Choć w pracy jest dużo list / zestawień oraz schematów, nie jest to krótki przewodnik step-by-step, po przeczytaniu którego organizacja skutecznej kampanii będzie ograniczała się do odhaczania zadań z listy. Jak napisał Mateusz Kuryła

Rozczarowani będą ci, którzy w książce Rose’a zaczną szukać prostej recepty na sukces polityczny i jednoznacznych wskazówek w stylu „Wygrywanie kampanii w pięciu krokach dla opornych”.

Publikacja -- o czym również wspominał w swoim tekście cytowany wyżej autor z Res Publiki Nowej -- jest raczej niszowa. Jeszcze do niedawna dość pokaźne repozytorium, jakim jest wortal BiblioNETka.pl, nie miało w swoim zestawieniu ani tego tytułu, ani nawet jego autora... (na szczęście wiedziałem, gdzie trzeba przycisnąć, aby zmienić ten stan rzeczy). Nie mam także wrażenia, żeby książka ta miała szybko wejść do literackiego "głównego nurtu". Mimo stosunkowo prostego języka, jakim jest napisana, lekturę utrudniało mi poczucie ciągłego płynięcia autora. Teoretycznie praca ma wyraźną strukturę -- nazwy poszczególnych rozdziałów hasłowo odnoszą się do kolejnych etapów myślenia o kampanii, ułożonych mniej więcej w takiej kolejności, w jakiej powinniśmy się nimi zająć -- jednak wczytując się w kolejne podrozdziały niejednokrotnie traciłem z oczu punkt, do którego autor zmierza w swojej wypowiedzi. Całość książki przypominała mi (miejscami) bardziej strumień świadomości niż ustrukturyzowany poradnik dla ludzi, którzy szykują się na długą batalię.

Uważam jednak, że warto po tę książkę sięgnąć -- a właściwie nawet więcej: mieć ją na półce pod ręką.

  • mimo -- moim zdaniem -- dość trudnej w odbiorze formy przekazu, z książki można wyłapać wiele ciekawych przemyśleń i spostrzeżeń, które pozwalają spojrzeć na problematykę kampanii z "szerszej perspektywy" (autorowi nie można odmówić dużego doświadczenia w prowadzeniu kampanii o skali większej, niż ta będąca udziałem większości polskich organizacji pozarządowych);
  • w książce znajduje się co najmniej kilka praktycznych informacji natury społeczno-socjologicznej, których skuteczne wykorzystanie może okazać się kluczowe dla powodzenia kampanii;
  • jest to -- jak by nie było -- kompendium wiedzy, podejmujące próbę uporządkowania zagadnienia prowadzenia kampanii; na polskim rynku nadal nie ma zbyt wielu tego typu publikacji.


Wracając do informacji praktycznych: przyjmując bardzo łopatopogiczne kryterium częstotliwości pojawiania się danego zagadnienia w całości pracy, za kluczowe można moim zdaniem uznać zagadnienia:
  • wartości motywacyjnych (wraz z podziałem społeczeństwa na Osadników, Poszukiwaczy oraz Pionierów);
  • KAPPKOZ, czyli siedmiu kluczowych komponentów, decydujących o efektywności komunikacji -- kanału przekazu, akcji, posłańca, programu, kontekstu, odbiorcy, zapalnika;
  • ram interpretacyjnych, czyli framingu (swoją drogą to kolejne zagadnienie, o którym na wiki możemy poczytać w wielu językach, ale nie po polsku).

Żeby tę krótką notkę zakończyć choć jednym cytatem z książki użyję myśli Winstona Churchilla, która całkiem dobrze spina całe zagadnienie prowadzenia kampanii.

Jakkolwiek piękną przygotowało się strategię, należy od czasu do czasu spojrzeć również na rezultaty. [s. 334]



Książka:
Chris Rose, Jak wygrywać kampanie. Komunikacja dla zmian (ang. How to Win Campaings. Communications for Change), Instytut Spraw Obywatelskich INSPRO, Łódź 2012. ISBN 978-83-926007-8-7. Publikacja bezpłatna (do przejrzenia tutaj).